ΜΠΛΟΚΟ ΣΤΗΝ ΠΟΛΕΜΙΚΗ ΜΗΧΑΝΗ ΗΠΑ-ΝΑΤΟ-ΙΣΡΑΗΛ-ΕΕ-Ελληνικού κράτους.
ΔΕΝ ΠΟΛΕΜΑΜΕ ΓΙΑ ΤΑ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΑ ΤΟΥΣ.
Ο νέος πόλεμος που ξεκίνησαν το Ισραήλ και οι ΗΠΑ εναντίον του Ιράν συνεχίζει τις καπιταλιστικές επιθέσεις τους, με στόχο τη δημιουργία μιας νέας Μέσης Ανατολής που θα εξασφαλίζει περισσότερα κέρδη και κυριαρχία για αυτούς και τους συμμάχους τους.
Είναι σαφές ότι αυτές οι βίαιες επιθέσεις δεν έχουν καμία σχέση με τα ανθρώπινα δικαιώματα ή την ελευθερία των γυναικών – όρους που το Ισραήλ και οι ΗΠΑ χρησιμοποιούν με κυνισμό, ενώ βομβαρδίζουν σχολεία γεμάτα παιδιά και σκοτώνουν χιλιάδες από εκείνους που ισχυρίζονται ότι απελευθερώνουν.
Την ίδια στιγμή που καταδικάζουν το ιρανικό καθεστώς για παραβίαση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, συνεργάζονται με μερικά από τα πιο καταπιεστικά καθεστώτα στον κόσμο: τη Σαουδική Αραβία, τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα και, φυσικά, το ίδιο το Ισραήλ – μια χώρα που φυλακίζει εκατομμύρια ανθρώπους, βρίσκεται εν μέσω γενοκτονίας, χρησιμοποιεί τη σεξουαλική βία ως πολεμική στρατηγική και εδώ και 80 χρόνια επιδίδεται σε εθνοκάθαρση του παλαιστινιακού πληθυσμού.
Οι ΗΠΑ και το Ισραήλ δεν πολεμούν το Ιράν μόνες τους. Οι δυτικές χώρες βλέπουν τον μεγαλύτερο στρατό στον κόσμο και τον σύμμαχό του σε δράση και δεν θέλουν να μείνουν εκτός. Το Ηνωμένο Βασίλειο, η Γαλλία, η Ιταλία και, φυσικά, η Ελλάδα συγκαταλέγονται μεταξύ εκείνων που συμμετέχουν ενεργά σε αυτόν τον πόλεμο.
Η λαϊκή αντίσταση του ιρανικού λαού στην Ισλαμική Δημοκρατία, η οποία έφερε εκατοντάδες χιλιάδες διαδηλωτές στους δρόμους του Ιράν μόλις πριν από δύο μήνες, δεν θέλει να δει ξένους στρατούς να καταλαμβάνουν τη γη της και να καταστρέφουν τα πάντα γύρω της, και σίγουρα δεν θέλει να σκοτωθεί από τις βόμβες τους.
Αυτός ο πόλεμος χρησιμεύει μόνο για να ενισχύσει την εθνική ενότητα στις ΗΠΑ, το Ισραήλ και το Ιράν, τρεις χώρες που βιώνουν βαθιά εσωτερική αναταραχή, διοικούμενες από κυβερνήσεις που δεν έχουν την υποστήριξη του πληθυσμού τους.
Εν τω μεταξύ, σε μια προσπάθεια να βάλει φωτιά στην περιοχή, το Ισραήλ έχει επιτεθεί στον Λίβανο εκατοντάδες φορές από τη λεγόμενη «συμφωνία κατάπαυσης του πυρός μεταξύ Ισραήλ και Λιβάνου» και εκμεταλλεύτηκε την ευκαιρία που προέκυψε με τον πόλεμο κατά του Ιράν για να ανοίξει ένα δεύτερο μέτωπο εκεί και να σπέρνει τον όλεθρο στη γειτονική του χώρα.
Ένας από τους κύριους στόχους αυτού του πολέμου είναι να αποσπάσει την προσοχή του κόσμου από τη συνεχιζόμενη γενοκτονία του παλαιστινιακού πληθυσμού. Ενώ τα μέσα ενημέρωσης έχουν σχεδόν ξεχάσει τη Γάζα και τη Δυτική Όχθη, οι ισραηλινές δυνάμεις λιμοκτονούν τα δύο εκατομμύρια άτομα που ζουν σε απάνθρωπες συνθήκες στα ερείπια αυτού που κάποτε ήταν η Λωρίδα της Γάζας. Το Ισραήλ εμποδίζει την είσοδο των περισσότερων βασικών ειδών και της βοήθειας στην περιοχή και συνεχίζει να την καταστρέφει. Στη Δυτική Όχθη, οι Ισραηλινές Δυνάμεις Κατοχής (IOF) μαζί με ένοπλες πολιτοφυλακές εποίκων εκτοπίζουν συστηματικά απομακρυσμένα παλαιστινιακά χωριά, σκοτώνουν άοπλους αγρότες και συλλαμβάνουν όποιον τολμά να αντισταθεί.
Ταυτόχρονα (και) αυτός ο πόλεμος θα αφήσει τεράστιο οικολογικό αποτύπωμα και σε βάθος χρόνου, όπως συνέβη με το δολοφονικό χτύπημα στα διυλιστήρια του Ιράν.
Η Ελλάδα στον πόλεμο.
Στο νέο επεισόδιο διακρατικού πολέμου που παρακολουθούμε το ελληνικό κράτος όχι μόνο έχει πάρει σαφή θέση, με το Ισραήλ και τις ΗΠΑ, αλλά συμμετέχει ενεργά. Εδώ και δύο χρόνια έχει στείλει πυραύλους S300, Patriot και προσωπικό στη Σαουδική Αραβία, έχει τοποθετήσει τους πυραύλους Patriot στην Κάρπαθο κι έχει στείλει φρεγάτες και μια πυροβολαρχία στην Κύπρο αλλά και στο Ισραήλ. Ταυτόχρονα η στρατιωτική βάση στη Σούδα παίζει σημαντικό ρόλο στους βομβαρδισμούς του ιρανικού πληθυσμού. Το ελληνικό κεφάλαιο και ειδικά οι πραγματικοί ιδιοκτήτες αυτής της χώρας, οι εφοπλιστές, συνεχίζουν να θησαυρίζουν εκμεταλλευόμενοι τις πολεμικές αναμετρήσεις. Όπως κάνουν με το ξέπλυμα του ρωσικού αερίου και τη μεταφορά του αμερικάνικου υγροποιημένου αερίου, έτσι και στο Ιραν εξακολουθούν να εκμεταλλεύονται τη νέα πετρελαική κρίση μεταφέροντας με αυξημένα υπερκέρδη το πετρέλαιο του Κόλπου. Παράλληλα τα ίδια αφεντικά πολλαπλασιάζουν τα κέρδη τους αυξάνοντας τις τιμές στα είδη πρώτης ανάγκης, στην βενζίνη κ.α. Τις τελευταίες μέρες,μάλιστα, έχουν κυκλοφορήσει πολλά σενάρια ακόμη και για εκστρατευτικό σώμα του ελληνικού στρατού στην πολύπαθη Γάζα, βάζοντας και με τη βούλα πιά, το χέρι του ελληνικού κράτους στην γενοκτονία που εκτελεί ο ισραηλινός στρατός εκεί. Σε αυτά τα πλαίσια κινούνται και οι νομοθετικές πράξεις αλλά και οι δηλώσεις Δένδια, που απαιτούν και τον γυναικείο ελληνικό πληθυσμό να ντυθεί στα χακί, μας λένε να συνηθίζουμε στα φέρετρα με τη γαλανόλευκη και δυσκολεύουν την αποφυγή της στρατιωτικής θητείας. Με λίγα λόγια το ελληνικό κράτος και πολεμά και μας προετοιμάζει για τα χειρότερα...
Μετανάστευση και πόλεμος.
Την πρώτη μέρα του πολέμου εναντίον του Ιράν, το ελληνικό κράτος έσπευσε να βγάλει εγκύκλιο για την απαγόρευση της αίτησης ασύλου απο ανθρώπους που έρχονται από το Ιράν. Κάπως έτσι πέφτει και το τελευταίο φύλο συκής, αν υπήρχε ποτέ, για την υποτιθέμενη "ανθρωπιστική" πλευρά αυτού του βάναυσου πολέμου. Ένας πόλεμος που αμερικάνοι, ισραηλινοί και έλληνες πολιτικοί μας λένε ότι γίνεται για την "απελευθέρωση" του λαού του Ιράν, αλλά από την πρώτη μέρα του απαγορεύει το άσυλο σε όσους και όσες μπορέσουν να ξεφύγουν από εκεί. Είναι συνέχεια της ίδιας υποκρισίας που βομβαρδίζει δεκάδες χώρες ανα τον πλανήτη και βουλίαζει τα πλοία των προσφύγων στη Μεσόγειο. Είναι η ίδια ρατσιστική πολιτική που φυλακίζει σε κολαστήρια τύπου Σιντικής χιλιάδες μετανάστ(ρι)ες στην Ελλάδα, που βασανίζει σε φυλακές χιλιάδες ακόμη με ανυπόστατες κατηγορίες. Το σύνθημα "εδώ πνιγμένοι-εκεί βομβαρδισμένοι" δεν μπορούσε να έχει πιο πικρή επιβεβαίωση και στον τελευταίο πόλεμο...
Αν θέλουμε ειρήνη, ας ετοιμαστούμε για πόλεμο ενάντια στον πόλεμο.
Είναι τεράστια ανάγκη, σήμερα και τώρα, να χτίσουμε ένα διεθνιστικό, μαζικό αντιπολεμικό κίνημα. Ο πόλεμος τους είναι εδώ και δεν υπάρχει χρόνος για χάσιμο. Διεθνιστικό αντιπολεμικό κίνημα σημαίνει:
- Οικοδόμηση δομών αλληλεγγύης μεταξύ των κατώτερων τάξεων. Πρέπει να εξασφαλίσουμε μια αξιοπρεπή ζωή για εμάς τις ίδιες, σε συνθήκες όπου πολλές από εμάς είμαστε εργαζόμενοι φτωχοί, άνεργοι, φυλακισμένοι σε στρατόπεδα και σωφρονιστικά ιδρύματα ή πιθανώς αγωνιζόμαστε ενάντια σε μια γενική επιστράτευση. Πρέπει να επιτύχουμε ειρήνη και αλληλέγγυα συνεργασία μεταξύ μας, ώστε να αγωνιστούμε μαζί με τους μετανάστες για την κοινή μας ανάγκη για ζωή και ελευθερία. Οι κοινότητες αγώνα και τα ευρεία μαχητικά κοινωνικά κινήματα δείχνουν τον δρόμο.
- Πολιτική και συνειδητή ανυπακοή. Δεν πολεμάμε για τα συμφέροντα ΗΠΑ-Ισραήλ-Ελληνικού κράτους. Παλεύουμε για ανοιχτά σύνορα για την ανθρώπινη ζωή.
- Να μπλοκάρουμε την πολεμική μηχανή του ελληνικού κράτους που είναι έτοιμο να επιστρατεύσει κι άλλο ανθρώπινο δυναμικό στο σφαγείο που εκτελούν. Μπλόκο στη συμμετοχή του ελληνικού κράτους στον καπιταλιστικό πόλεμο.
- Λευτεριά στην Παλαιστίνη. Να βάλουμε τέλος στη γενοκτονία και στο καθεστώς απαρτχάιντ του κράτους του Ισραήλ.Διακοπή κάθε σχέσης με το γενοκτονικό κράτος του Ισραήλ.
- Φωτιά στις βάσεις, στη Σούδα και άλλου. Καμία συμμετοχή στους πολέμους τους.
- Κοινοί αγώνες με τα κινήματα άλλων χωρών, από τις ΗΠΑ και την Ευρώπη, μέχρι τη Μ. Ανατολή, που διεκδικούν μια διαφορετική ζωή, έναν άλλον κόσμο.
- Building structures of solidarity among the working classes. We must ensure a life for ourselves in conditions where many of us are working poor, unemployed, imprisoned in camps and penal prisons or perhaps fighting against a general draft. We must achieve peace and solidaric cooperation amongst ourselves to fight alongside migrants for our shared need for life and freedom. Communities of struggle and broad militant social movements show the way.
- Political and conscious disobedience. We do not fight for the interests of the U.S., Israel, and the Greek state. We fight for open borders for human life.
- Let’s block the war machine of the Greek state, which is ready to mobilize even more human resources into the slaughterhouse they are running.
- Freedom for Palestine. Let’s put an end to the genocide and the apartheid regime of the state of Israel.
- Set fire to the bases, in Souda and elsewhere. No participation in their wars.
- Joint struggles with movements in other countries, from the U.S. and Europe to the Middle East, that are fighting for a different life, a different world.
أوقفوا آلة الحرب التي تشغلها الولايات المتحدة، وحلف الناتو، وإسرائيل، والاتحاد الأوروبي، والدولة اليونانية.
نحن لا نقاتل من أجل أرباحهم.
إن الحرب المستمرة التي شنتها إسرائيل والولايات المتحدة ضد إيران هي استمرار لهجماتهم الرأسمالية، التي تهدف إلى خلق شرق أوسط جديد يضمن لهم ولحلفائهم المزيد من الأرباح والهيمنة.
من الواضح أن هذه الهجمات الوحشية لا علاقة لها بحقوق الإنسان أو حرية المرأة - وهي مصطلحات تستخدمها إسرائيل والولايات المتحدة بسخرية بينما تقصفان المدارس المليئة بالأطفال وتقتلان الآلاف ممن تدعيان تحريرهم.
وفي الوقت نفسه الذي يدينون فيه النظام الإيراني بانتهاك حقوق الإنسان، يتعاونون مع بعض أكثر الأنظمة قمعاً في العالم: المملكة العربية السعودية، والإمارات العربية المتحدة، وبالطبع إسرائيل نفسها - البلد الذي يسجن الملايين، ويقوم بارتكاب إبادة جماعية، ويستخدم العنف الجنسي كاستراتيجية حرب، ويشارك في التطهير العرقي للسكان الفلسطينيين منذ 80 عاماً.
الولايات المتحدة وإسرائيل لا تحاربان إيران بمفردهما. الدول الغربية ترى أكبر جيش في العالم وحليفه في العمل ولا تريد أن تُستبعد. المملكة المتحدة وفرنسا وإيطاليا، وبالطبع اليونان، من بين الدول التي تشارك بنشاط في هذه الحرب.
المقاومة الشعبية الإيرانية للجمهورية الإسلامية، التي دفعت مئات الآلاف من المتظاهرين إلى شوارع إيران قبل شهرين فقط، لا تريد أن ترى جيوشاً أجنبية تحتل أراضيها وتدمر كل شيء من حولها، وبالتأكيد لا تريد أن تقتلها قنابلها.
هذه الحرب لا تخدم سوى تعزيز الوحدة الوطنية في الولايات المتحدة وإسرائيل وإيران، وهي ثلاث دول تعاني من اضطرابات داخلية عميقة، وتديرها حكومات لا تحظى بدعم شعوبها.
وفي الوقت نفسه، في محاولة لإشعال النار في المنطقة، هاجمت إسرائيل لبنان آلاف المرات منذ ما يسمى بـ”اتفاق وقف إطلاق النار بين إسرائيل ولبنان“، واستغلت الفرصة التي أتيحت مع الحرب ضد إيران لفتح جبهة ثانية هناك وإحداث الفوضى في البلد المجاور.
أحد الأهداف الرئيسية لهذه الحرب هو صرف انتباه العالم عن الإبادة الجماعية المستمرة للشعب الفلسطيني. وبينما نسيت وسائل الإعلام غزة والضفة الغربية تقريباً، تعمل القوات الإسرائيلية على تجويع مليوني شخص يعيشون في ظروف غير إنسانية وسط أنقاض ما كان يُعرف بقطاع غزة. تمنع إسرائيل دخول معظم الضروريات والمساعدات إلى المنطقة وتواصل تدميرها. في الضفة الغربية، تقوم قوات الاحتلال الإسرائيلي بالتعاون مع الميليشيات المسلحة للمستوطنين بتشريد القرى الفلسطينية النائية بشكل منهجي، وقتل المزارعين العزل واعتقال كل من يجرؤ على المقاومة.
في الوقت نفسه، ستترك هذه الحرب أيضًا بصمة بيئية هائلة على المدى الطويل، تمامًا كما فعل الهجوم القاتل على مصافي النفط الإيرانية.
اليونان في حالة حرب.
في الفصل الأخير من الحرب العابرة للحدود التي نشهدها، لم تتخذ الدولة اليونانية موقفاً واضحاً إلى جانب إسرائيل والولايات المتحدة فحسب، بل تشارك أيضاً بشكل فعال. على مدى العامين الماضيين، أرسلت صواريخ S-300 وأفراداً إلى المملكة العربية السعودية، ونشرت صواريخ باتريوت في كارباثوس، وأرسلت فرقاطات وبطارية مدفعية إلى قبرص وكذلك إلى إسرائيل. في الوقت نفسه، تلعب القاعدة العسكرية في سودا دوراً مهماً في قصف السكان الإيرانيين. يواصل رأس المال اليوناني، وخاصة الملاك الحقيقيون لهذا البلد — أصحاب السفن — جمع الثروة من خلال استغلال الصراعات العسكرية. تماماً كما يفعلون مع إعادة شحن الغاز الروسي ونقل الغاز الطبيعي المسال الأمريكي، كذلك في إيران يواصلون استغلال أزمة النفط الجديدة من خلال نقل نفط الخليج بهامش ربح باهظ. وفي الوقت نفسه، يعمل هؤلاء الرؤساء أنفسهم على زيادة أرباحهم من خلال رفع أسعار الضروريات الأساسية والبنزين وما إلى ذلك. في الأيام الأخيرة، انتشرت سيناريوهات عديدة، بما في ذلك سيناريو يتضمن قوة عسكرية يونانية في قطاع غزة الذي طال أمد معاناته، مما يضع يد الدولة اليونانية فعليًا على الإبادة الجماعية التي ينفذها الجيش الإسرائيلي هناك. كما أن الإجراءات التشريعية وتصريحات دندياس تسير في هذا الاتجاه؛ فهي تطالب النساء اليونانيات بارتداء الزي الكاكي، وتطلب منا أن نتعود على رؤية التوابيت المغطاة بالعلم الأزرق والأبيض، وتجعل تجنب الخدمة العسكرية أكثر صعوبة. باختصار، الدولة اليونانية تشن حرباً وتعدنا للأسوأ...
الهجرة والحرب.
في اليوم الأول من الحرب ضد إيران، سارعت الدولة اليونانية إلى إصدار تعميم يحظر طلبات اللجوء من الأشخاص القادمين من إيران. وهكذا تسقط آخر ورقة تين، إن كانت هناك واحدة أصلاً، عن الجانب «الإنساني» المزعوم لهذه الحرب الوحشية. حرب يخبرنا السياسيون الأمريكيون والإسرائيليون واليونانيون أنها تُخاض من أجل «تحرير» الشعب الإيراني، لكنها منذ اليوم الأول ترفض منح اللجوء لأولئك الذين يتمكنون من الفرار من هناك. إنه استمرار لنفس النفاق الذي يقصف عشرات البلدان في جميع أنحاء العالم ويغرق قوارب اللاجئين في البحر الأبيض المتوسط. إنها نفس السياسة العنصرية التي تسجن آلاف المهاجرين في جحيم مثل سينتيكي في اليونان، وتعذب آلافاً آخرين في السجون بتهم لا أساس لها. لم يكن من الممكن تأكيد شعار ”غرقوا هنا، قُصفوا هناك“ بشكل أكثر مرارة في الحرب الأخيرة...
إذا أردنا السلام، فلنستعد للحرب ضد الحرب.
هناك حاجة ملحة، هنا والآن، لبناء حركة جماهيرية أممية مناهضة للحرب. حربهم قد وصلت إلينا، ولا وقت نضيعه. إن الحركة الأممية المناهضة للحرب تعني:
- بناء هياكل تضامن بين الطبقات العاملة. يجب أن نضمن حياة لنا في ظروف يكون فيها الكثيرون منا من العمال الفقراء، أو العاطلين عن العمل، أو المسجونين في المخيمات والسجون الجنائية، أو ربما يقاتلون ضد التجنيد الإجباري العام. يجب أن نحقق السلام والتعاون التضامني فيما بيننا للقتال جنباً إلى جنب مع المهاجرين من أجل حاجتنا المشتركة للحياة والحرية. مجتمعات النضال والحركات الاجتماعية النضالية الواسعة ترشدنا إلى الطريق.
- العصيان السياسي والواعي. نحن لا نكافح من أجل مصالح الولايات المتحدة وإسرائيل والدولة اليونانية. نحن نكافح من أجل حدود مفتوحة من أجل حياة الإنسان.
- دعونا نوقف آلة الحرب التابعة للدولة اليونانية، التي هي على استعداد لتعبئة المزيد من الموارد البشرية في المسلخ الذي تديره.
- الحرية لفلسطين. لنضع حداً للإبادة الجماعية ونظام الفصل العنصري لدولة إسرائيل.
- أشعلوا النار في القواعد العسكرية، في سودا وفي أماكن أخرى. لا مشاركة في حروبهم.
- نضالات مشتركة مع الحركات في البلدان الأخرى، من الولايات المتحدة وأوروبا إلى الشرق الأوسط، التي تناضل من أجل حياة مختلفة، وعالم مختلف.
محالاس - الجمعية المفتوحة المناهضة للعنصرية في غرب سالونيك
